nabuburyong ang barakong gala sa kabukiran
wala kasing madigahang dalagang bukid doon
kaya naisip nitong magtungo sa kalunsuran
pumasyal sa mga plasa't maghapong maglimayon
baka roon ay may dumalagang pagala-gala
at kiri kung kumembot ang kurbada nitong baywang
ang natagpuan niya'y dilag na napariwara
na sa angking puri'y wala man lamang nagsanggalang
sadyang kayhirap maburyong sa ilalim ng langit
tila baga may malagim sa malamig na gabi
iniisip ang dilag na di gaanong marikit
na mata'y nangungusap, kaysarap masdan sa tabi
dito sa magulong mundo'y anong dami ng gulong
tila ang bawat isa'y kumakaripas ng takbo
mga paa'y nag-uunahan, pawang urong-sulong
ito na nga ba ang tinatawag nilang progreso
- gregbituinjr.
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento (Atom)
Nang hinuli ang mga hubad
NANG HINULI ANG MGA HUBAD Kay Balagtas: Ang laki sa layaw, karaniwa'y hubad sa bait at muni, sa hatol ay salat. Ngayon: Dah...
-
SA ARAW NG KABABAIHAN pakikiisa ko'y mahigpit sa Araw ng Kababaihan sasama ako't igigiit kanilang mga karapatan bukas ay dadalo sa ... -
SONETO SA MUSA tulad mo'y patak ng ulan sa aking munting katawan tulad mo'y init ng araw sa panahong anong ginaw tulad mo'y mga ... -
Sa bawat pintig ng orasan bawat oras, minuto, segundo nga'y humihinga sa ibinigay na panahon, tayo ba'y masaya? nakikipagkapwa-tao, ...
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento